*~~ Nu Dee มีเรื่องเล่า ~~*

     ณ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงลาไว้ตัวหนึ่ง ซึ่งแก่มากแล้ว ด้าวความโชคร้ายของลาแก่ มันเดินซุ่มซามตกลงไปยังบ่อ

แห่งหนึ่ง มันร้องครวญครางอยู่นาน ชาวนาก็พยายามจะคิดหาวิธีที่จะพามันกลับขึ้นมา ในที่สุดชาวนาก็หวนคิดขึ้นมาได้ว่า เจ้าลานั้นก็แก่มากแล้ว

อีกอย่างบ่อนี้ก็ต้องถมปิดตายอยู่ดี ไม่คุ้มที่จะช่วยเจ้าลา ชาวนาจึงไปขอแรงจากเพื่อนบ้าน มาช่วยกลบบ่อ ทุกคนเลยใช่พลั่วตักดิน สาดลงไปในบ่อ

ครั้งแรกที่ดินไปถูกหลังของลา มันตกใจและรู้ชตากรรมของมันทันที มันร้องโหยหวน สักพักทุกคนก็แปลกใจที่เจ้าลากลับเงียบเสียงไป หลังจากนั้นพวกชาวนาก็ยังคง

ตักดินโยนใส่บ่ออย่างต่อเนื่อง แต่แล้วชาวนาก็พบกับความประหลาดใจที่ลามันจะสบัดดินออกจากหลังทุกคั้งที่มีคนสาดดินใส่มัน และวก้าวขึ้นไปเหยียบบนกองดินเหล่านั้นแทน

ยิ่งทุกคนพยายามเร่งระดมสาดดินใส่ไปมากเท่าไร มันก็จะก้าวขึ้นมาได้เร็วเท่านั้น ในไม่ช้าทุกคนก็ต่างประหลาดใจที่ในที่สุด เจ้าลาก็สามารถหลุดพ้นจากบ่อออกมาได้

จากหนังสือมีขันติคือการให้พรแก่ตัวเอง

พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อุปสรรคมีไว้ให้ก้าวข้าม วิกฤต่าง ๆ เหมือนก้อนดินที่ถาถมเข้ามา เราต้องยืนต่อสู้ให้ได้